SCHRIJF MEE

heks

De Verschrikkelijke Lelijke Heks

Er was eens een heks die erg lelijk was. Alles aan de heks was verschrikkelijk.
Haar grijze puntmuts zat zo vol met gaten, dat zelfs de motten er niet meer in wilden wonen.
Onder haar uitgewoonde puntmuts, staken een paar springerige haren uit.
Haar oren waren erg groot en aan de onderkant van die grote oren zaten hele lange lellen.


(Lellen zijn een soort van dikke vellen )

kaars kaars Haar lellen hingen bijna op haar schouders, zo lang waren ze.
De ogen van De Verschrikkelijke Lelijke Heks waren zo zwart als kleine kooltjes en een
stukje onder haar ogen, precies in het midden van haar gezicht, zat een echte heksenneus.
De neus begon direct te krommen aan de bovenkant en aan het einde van de
kromming, zo bij het begin van haar mond, leek die neus net een haakje waar je wat aan kon hangen.
Niemand had het nog gedurfd om daar wat aan te hangen, want iedereen vond de heks zo lelijk, dat men het verafschuwden om in haar buurt te komen.

Onder de neus van de heks zat haar mond, die ze heel kunstig donkerblauw had geschilderd.
Bruine brokjes, die vroeger zeer mogelijk haar tanden waren geweest, stonden schots en scheef in haar mond.
Haar grijze jurk zat vol met gaten, net zoals de muts vol met gaten zat en haar vreselijk grote voeten waren gehuld in grote vale lappen.
De heks vond het heerlijk om zo lelijk te zijn. Met haar handen die sprekend op de klauwen
van een adelaar leken, pakte zij iedere dag haar gouden spiegel en bewonderend keek ze naar haar lelijke gezicht.
“Hoe is het mogelijk om zo lelijk te zijn”, fluisterde ze zacht.
Ze had nog nooit iemand ontmoet die lelijker was dan zij.

Tot op een dag..........

kaars

Verhaal winnares SHELLEY (12 JAAR).

Er een vreemde man bij de heks op bezoek kwam.

Hij vroeg toen: “Mevrouw, ik hoorde van een lelijkheidwedstrijd. Is dat hier?” “Ik weet van niks,” zei de heks. “O,” zei de man, “het stond echt op het papiertje die ik in de brievenbus had gekregen.” “Nee,” zei de heks, “ik weet het niet, maar ik wil wel meedoen. Wanneer is dat?” “Nou vanmiddag”, zei de man. “Ok’” zei de heks, “zullen we dan maar gaan?” De meneer zei: “Ik denk dat ik ga winnen.” “Nou, ik denk dat ik ga winnen.”zei de heks. “Ik ben lelijker dan jij!” “Dat zullen we nog wel eens zien,”zei de meneer.

Later die middag is de lelijkheidwedstrijd begonnen. Er zijn 4 rondes. De 1e ronde was een schimmeltest, de 2e ronde was hoeveel jaar je je haar niet had gewassen. De 3e ronde was hoeveel gaten er in je kleding zitten. En de laatste ronde, ronde 4, was hoeveel luizen er in je haar zitten.

En nu ging de jury overleggen. Ohhhhhhhhhhhhhhh, de uitslag is er………… en de winnaar is geworden………………………………


Verhaal winnares DEMI (11 JAAR).

“Erena!” De heks keek verbaast op. Erena, dat was niet haar naam. “Erena?” vroeg ze, “wie is dat?” Iedereen keek om zich heen, maar niemand wist wie het was. De heks keek rond, ze stonden boven op een berg. Om hen heen was een diep dal met vele paden.

Op een van die paden in de verte zag de heks iemand rennen. De heks keek eens goed. Het was een vrouw. Haar hoofd zat vol met pukkels en haar kuiten waren zo dik dat je haar voeten zowat niet zag. “Daar!” riep de heks. “Daar loopt ze!” Maar niemand luisterde. Ik moet nu iets doen, dacht de heks, terwijl ze zag dat de vrouw die volgens haar Elena was al bijna niet meer te zien was.

De heks had nu geen tijd meer om na te denken. Ze ging het doen!

Ze ging………


Verhaal winnaar NIELS (12 JAAR).

Ze ging met een noodgang langs de vervelende kliermeneer en gaf hem nog een zet in het voorbijgaan. Met een dubbele salto spurtte ze over het pad. Dat ging MIS en met een knal landde ze in een bosje. “He zeg, kan je niet uitkijken, sukkel!” hoorde ze naast zich. Toen keek ze in de meest enge ogen die ze ooit had gezien. Een oog was van glas en uit het andere oog droop zo’n vieze prut dat de heks moest kokhalzen.Om de ogen zat een bruine homp vlees en daaruit staken dikke korte haren. De opening, waar de woorden uitkwamen diende als de mond van het vieze pratende ding.

“Jij dacht dat jij de lelijkste was hè? Nou, ik ben lekker nog veel lelijker. Bekijk me maar eens goed. Maar ik wil een afspraak met je maken. Zie je daar op de berg dat witte huis staan? Daar woont een mooie tovenaar. Hij is zooooooooo mooi!” Het monster rolde met het pruttige oog. “ Met hem wil ik trouwen! Als jij zorgt dat dat gebeurt, dan mag jij de lelijkste zijn van de hele wereld!” kraakte het monster. De Verschrikkelijke Lelijke heks begon te trillen en haar lellen zwaaiden ervan om haar super oren. “Abracadabra, rattenvallen, wat een afspraak!” zuchtte de heks.


Toen ze weer wat wilde zeggen, zag ze dat het vieze ding uit het bosje kwam. “Waarom vraag je de mooie tovenaar zelf niet gewoon?” vroeg de heks.

“De mooie tovenaar wil niet met mij trouwen omdat ik zo lelijk ben. Hij wil een knappe heks en geen vieze klomp massa. Ik zal je een geheimpje vertellen: ik ben een omgetoverde heks. Een hele lelijke heks. Want zo lelijk als ik er nu uitzie, zo lelijk ben ik ook als heks. Er is een truc die ik je kan geven en dat is deze: in de tuin van de mooie tovenaar staan vier prachtige donkerroze bessenstruiken. Pluk van iedere struik tien bessen en prak ze tot een papje. Zorg dan dat je de mooie tovenaar naar deze plek kan lokken samen met het papje. Zeg dat je op deze plek moe bent en laat hem het papje dan opdrinken. Meer kan ik niet zeggen. Hoe je de mooie tovenaar gaat ompraten moet je zelf weten. Dag Lelijke Heks! Ik zie je wel weer! Zorg dat ik weer een heks wordt en dan mag je de lelijkste heks zijn van de wereld en verdwijn ik met de tovenaar voor altijd! Van mij zul je geen last meer hebben als ik eenmaal ben omgetoverd.”



De winnaar is geworden
DENNIS (11 JAAR)

heks

DE WINNAAR VAN HET VERHAAL DEEL 4

“ DE VERSCHRIKKELIJKE LELIJKE HEKS “

IS GEWONNEN DOOR DENNIS

Het verhaal vindt hetkinderboek fantastisch. Dennis, ik hoop dat je nog veel meer gaat schrijven, want je bent een supertalent.
Zijn schrijfwijze is zeer zeker een 9 waard!!!!!

Je prijs wordt zo spoedig mogelijk opgestuurd! Complimenten!!!!



Vervolgverhaal nr. 4.

Geschreven door Dennis Molen


In het witte huis was de knappe Tovenaar een tukkie aan het doen. Dat deed hij iedere dag. Daarna voelde hij zich weer fit en kon hij zich weer met andere dingen bezighouden. Zoals een lekkere chocoladetaart opeten en zoete bonbonnetjes een voor een in zijn mond proppen. Gelukkig werd de Tovenaar er niet dik of vadsig van en werd hij zelfs iedere dag knapper. "Dat komt vast en zeker van al die chocolaatjes", mijmerde hij. De knappe Tovenaar wist ook wel dat hij niet alleen kon slapen en snoepen, dus bedacht hij een plan om een mooie Tovenares te zoeken. Wat zou het fantastisch zijn om iedere dag met een geliefde door te brengen. Alleen er was een verassing voor de Tovenaar: in de wijde omtrek woonden absoluut geen mooie Tovenaressen. Dus zou de Tovenaar op stap moeten gaan.



Die middag had de Tovenaar dus een droom. Hij reed op zijn paard door een dicht bos. Toen, zomaar plotseling veranderde het bos in een bloementuin vol met rode rozen en donkerroze bessenstruiken. Vooral de bessenstruiken trokken zijn aandacht en hoe meer hij naar de struiken keek des te groter de bessen werden. Aan het einde van de droom waren de bessen zo groot als opgeblazen balonnen. De bessen kwamen naar de Tovenaar toe, heel dichtbij en toen werd hij helemaal opgezogen. Gillend werd de Tovenaar wakker. Hij wiste het zweet van zijn voorhoofd. Wat een vreselijke droom! Bevend liep hij naar de keuken om een slokje water te drinken. Op dat moment werd er aan de bel getrokken. De Tovenaar keek door het keukenraam en zag een oud krom vrouwtje staan.








De winnaar is geworden
AMY EBBIE (7 JAAR)

heks

DE WINNAAR VAN HET VERHAAL DEEL 5

“ DE VERSCHRIKKELIJKE LELIJKE HEKS “

Door, daar is ze weer, AMY EBBIE.

De Tovenaar werd een beetje bang van wat hij zag, maar hij was nieuwsgierig wat de vrouw van hem wilde. Met een ruk deed hij de deur open. Toen moest hij toch wel erg schrikken. Het meeste schrok hij van de tandjes die bruin in haar mond dansten. De Heks maakte een buiging voor de Tovenaar, die van schrik een chocolaatje in zijn mond propte. 'Geachte Tovenaar, U bent volgens mij al heel lang niet buiten geweest. Het is volgens mij tijd voor een frisse wandeling', siste de Heks.

'Nou', zei de Tovenaar, 'waar gaan we dan naar toe?' De Heks keek hem met een schuin hoofd aan, haalde haar neus op en siste: 'we gaan even lekker in uw tuin zitten. Bij de bessenstruik staat een bankje! Kom maar!' De Heks pakte met haar klauwvormige vingers de hand van de Tovenaar en sleepte hem mee naar de tuin.

Eenmaal gezeten op het bankje gritselde ze in de zak van haar jurk en haalde het papje tevoorschijn. 'Goh, wat is het een mooie dag!' riep de Heks. 'Ook een slokje, Tovenaar?' Ze hield het papje voor de neus van de Tovenaar. De Tovenaar knikte gulzig van ja, want hij was een echte vreetzak en nam een grote slok. En nog een slok en nog een slok en toen waren er geen slokken meer, want het papje was op.

Tevreden keek de Heks wat er nu met de Tovenaar zou gebeuren, maar er gebeurde niets. Wel hoorde ze geritsel in het bosje achter hen. In het bosje gebeurde er iets vreemds. De Tovenaar en de Lelijke Heks draaiden zich om en zagen hoe de vunzige klompmassa uit elkaar barstte. Stukken steen vlogen en spetterden tegen de planten aan.

Het was een ontzettende vieze boel. Het prutterige oog lag trillend voor de voeten van de Tovenaar, die bijna moest overgeven. De Heks sprong op en trok haar muts over haar ogen. De Tovenaar bleef stokstijf zitten en staarde naar het pruttende oog. Het oog werd groter en groter. Net zo groot dat het bijna barstte. Maar het barstte niet. Het oog veranderde plotseling van kleur.

Eerst werd het donkerbruin, toen paars, toen rood en toen felroze. Daarna gebeurde er niets meer. De Tovenaar stond op en liep voorzichtig naar het oog toe. Wat hij toen zag kon hij niet geloven. Hij zag hoe het oog de vorm aannam van een doorzichtige ballon. In de ballon zag hij een beeldschoon meisje zitten. Ze had een prachtige muts op haar hoofd en haar blonde krullen maakte van haar blozende gezicht een engeltje. Hij zag hoe ze hem wenkte.

De Tovenaar hield zijn adem in. Deze ballon was heel anders dan in zijn vreselijke droom. Hij werd helemaal warm van binnen. Voorzichtig kwam hij dichterbij en toen gebeurde er iets, dat hij nooit meer zou kunnen navertellen. Hij voelde hoe hij naar de ballon werd gezogen. Hij voelde hoe hij door het zachte materiaal werd getrokken en bij zijn hand werd genomen en langzaam verdween hij voor het oog van de Heks de ballon in.

De Heks was helemaal hoteldebotel. Zoiets had ze nog nooit meegemaakt. Langzaam liet ze zich op de tuinbank zakken en staarde naar het potje waar het papje in had gezeten. Zo snel mogelijk moest ze het potje met nog een klein restje kwijtraken, want om per ongeluk ook in de ballon getrokken te worden, daar had ze geen zin in. 'Abracadabramuizenpoepies, wegwezen hier en gauw naar haar huis.'




Een voordeel van dit hele circus was nu wel dat zij echt de Allerlelijkste zou zijn.





En daar werd de Verschrikkelijke Lelijke Heks geweldig vrolijk van.

EINDE





Doe Mee met het vervolgverhaal van De Verschrikkelijke Lelijke Heks!

ER KAN NIET MEER INGESTUURD WORDEN. DEZE WEEK KOMT HET EINDE VAN HET VERHAAL IN HETKINDERBOEK.NL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Bij de laatste zin, beginnende bij de ...... (PUNTJES) gaat het verhaal verder met jouw woorden. Jouw laatste zin is voor de volgende inzending. Probeer het verhaal eng, leuk, spannend of grappig te houden.

Je verhaal mag maximaal 300 woorden zijn.
Het beste vervolgverhaal plak ik aan het verhaal vast en wordt gepubliceerd in hetkinderboek.nl onder vermelding van jouw naam. De winnaar krijgt een grappig cadeautje. Daarna kan er weer opnieuw ingestuurd worden. Net zolang tot het verhaal af is.
Doe je best. Ik ben benieuwd!!! Winnaar Pagina